• Een samengesteld gezin is geen kerngezin en wordt het ook niet.

• Kijk de kat uit de boom als nieuwe partner. Dus bemoeder of bevader niet.

• Neem de tijd.
Je hoeft niet / kan niet, van de kinderen van je partner net zoveel houden als van je eigen kinderen. Je liefde voor de kinderen van je partner kan groeien.

• Jij en de kinderen van je partner zijn overgevoelig. Jullie allen betrekken veel op jezelf.

• Bespreek samen met je partner welke regels jullie willen hanteren voor de kinderen.

• 
Praat als nieuwe partners samen over de incidenten die zich voordoen. Neem als biologische ouder het initiatief. Steun je nieuwe partner openlijk in het bijzijn van het kind en stel je open voor de moeite die je kind ermee heeft, maar verlang wel respect voor je nieuwe partner.

• Probeer het gedrag van een dwarsliggend kind te zien als uiting van zijn/haar moeite met de nieuwe situatie en niet als een persoonlijke aanval tegen jou. Het kind voelt zich onmachtig om op een goede manier om te gaan met alle veranderingen.

• Probeer te praten met zijn allen: houd elke week 1 of maand een vergadering en laat iedereen zeggen wat hij/zij kwijt wil (zonder dat de anderen oordelen).

• Bouw als partners aan je relatie. Als deze stevig is kan je samen veel aan.

• Zorg dat je een baan, een hobby of in ieder geval iets voor jezelf hebt waar je goed in bent. Dat is een goed tegenwicht voor je onzekere gevoelens als nieuwe partner in het samengestelde gezin.

[Bron: CJG Leeuwarden]

Leave a Reply