Koude uitsluiting: koude uitsluiting is eigenlijk een overeenkomst binnen de huwelijkse voorwaarden. Je spreekt af dat je werkelijk niets samen hebt. Je deelt dus op geen enkele wijze je inkomen en vermogenstoename.

De koude uitsluiting is een goede, overzichtelijke manier om de zaken gescheiden te houden. Het is daarbij wel noodzakelijk dat beide echtgenoten een eigen administratie bijhouden. Dit wordt wel als een nadeel ervaren. Een groter nadeel wordt zichtbaar als de ene echtgenoot tijdens het huwelijk meer vermogen opbouwt dan de andere.

Een voorbeeld ter illustratie. Man en vrouw, getrouwd onder het maken van huwelijkse voorwaarden, die een koude uitsluiting inhouden, beiden succesvol op de arbeidsmarkt dus met een goed salaris, krijgen kinderen. Het stel besluit dat de man stopt met werken om zich volledig op de huishouding en de opvoeding van de kinderen te storten. De vrouw blijft fulltime werken. De man levert dus zijn volledige inkomen in en bouwt vanaf dat moment geen enkel vermogen meer op. De vrouw daarentegen werkt stevig aan haar carrière en daarmee ook aan het saldo van haar spaarrekening. Na 20 jaar huwelijk besluit het stel te scheiden. De vrouw neemt haar zak met geld mee, de man blijft met niets achter. Hoe eerlijk is dat?

Om het geschetste nadeel op te heffen, kiezen echtgenoten er vaak voor om periodiek of aan het einde van het huwelijk, het door ieder gespaarde inkomen met elkaar te delen. Een combinatie van beiden is ook mogelijk. Door die verrekening wordt de oneerlijkheid voor een groot deel opgeheven. De ergste kou is er daarmee wel vanaf!

Let er wel op dat een afgesproken periodiek verrekenbeding (ook wel het Amsterdams verrekenbeding genoemd) daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Het niet nakomen van dergelijke afspraken leidt tot grote risico’s. Vraag de mediator om advies!