Wanneer heeft een kind professionele hulp nodig en hoe ziet die hulp eruit?

Een kind kan bijvoorbeeld na een scheiding erg in zijn schulp kruipen of juist heel boos worden. Wanneer moet je het laten gaan en wanneer is het tijd om hulp te zoeken?

Interview met Anja Groenewegen. Zij is kindercoach en begeleidt met name kinderen op de basisschoolleeftijd.

Wat zijn aanleidingen dat kinderen bij je komen?

Prestatiedruk op school niet aankunnen, verlies bij echtscheiding, laag zelfvertrouwen/ faalangst, kinderen die worstelen met hun emoties, denkertjes die over alles nadenken. Ze kunnen dan klachten krijgen als slecht slapen, moe zijn, buikpijn, hoofdpijn, in een fantasiewereld duiken, boosheid, angsten en/of gepest worden. Reden om naar een therapeut te gaan is voor een ouder als je ziet dat je kind niet lekker in zijn vel zit en je hebt voor je gevoel alles gedaan wat je dacht dat goed was. Je kunt niet helpen; en je wilt zo graag helpen. Als je kind ongelukkig is, voel je jezelf ook niet lekker.

Wat is je werkwijze?

Eerst probeer ik helder te krijgen waarom een kind komt. Dit vraag ik altijd aan het kind zelf: wat kom je doen bij mij? Een kind wordt bijvoorbeeld snel boos en heeft daardoor veel problemen op school. Waar word je dan zo boos over? Hoe komt dat? Wat zou je wensen? Noem eens een voorbeeld? Met zo’n voorbeeld gaan we aan de slag. Samen met het kind maak ik dan verhaal met (fantasie-) oplossingen en een eigen boek. Het kind is echter de regisseur.

Snel boos worden of slecht slapen

Voorbeelden uit de praktijk van een jongen, die snel boos wordt en een meisje die veel piekert en slecht slaapt.

Rodney (10jr) heeft problemen op school en wordt snel boos.
Hij zegt dat hij een hekel heeft aan huilende mensen. Door verder met hem te praten, komt het beeld van zijn moeder huilend aan de keukentafel. Hij wil moeder beschermen en heeft er veel moeite mee dat zij verdrietig is.
Samen met hem maak ik hier een verhaal van. Hoe kan moeder minder huilen? Rodney bedenkt allemaal smileys om het beeld van moeder heen, om haar weer te laten lachen.

Lisa (7jr) piekert veel en slaapt slecht.
Ze zegt zelf: ik moet altijd zoveel denken voordat ik ga slapen. Op de vraag waar ze over nadenkt, blijkt dat ze het gevoel heeft dat ze niks goed doet en met name voor moeder.
De scheiding is haar schuld; als zij haar best zou doen, zou het met vader en moeder ook beter gaan.
Ze wil iedereen beschermen en voelt zich verantwoordelijk voor het welzijn van ouders. Ze vertelt ook niet alles aan moeder; als ik dingen vertel, weet ik dat ze verdrietig wordt en gaat huilen.

Omdat een probleem vaak bestaat uit sub problemen pak ik eerst het slapen aan. Wat moeten we doen? Met haar verzin ik dat er teveel denkmannetjes in haar hooft zitten, waardoor er geen slaapmannetjes kunnen komen. Hoe kunnen we de denkmannetjes wegkrijgen? Samen met haar zoek ik naar oplossingen.

Ondersteuning hulpsteen

Kinderen mogen zelf een hulpsteen uitzoeken. Deze dragen ze bij zich en helpt als ze het zelf niet meer weten. Het is een ritueel, die steun geeft in waar ze mee bezig zijn. Bijvoorbeeld beter slapen, minder verdrietig, boos of bang zijn.

Meer: Tips van kindercoach Anja Groenewegen voor ouders: tips voor kinderen bij scheiding of kinderen willen rust bij scheiding.

*Anja Groenewegen is kindercoach en heeft een achtergrond in het onderwijs. Haar eigen praktijk heet Ontspannen Totaal.

Leave a Reply